Een bank die jammert om miljoenen waardeverlies van een kantoorpand als gevolg van het herstellen van de singel? Het moet ook niet gekker worden. De advocaat van de Friesch-Groningse, jawel de bank die kortgeleden een steiger op het fietspad bouwde, ervaart grote onduidelijkheid, ja zelfs dik nadeel, van de toekomstige Catharijnesingel.
Als we goed lezen hebben ze eigenlijk vooral kiespijn van de HOV-baan, die schuin over het Smakkelaarsveld zal lopen, min of meer parallel aan de gevel. Maar ja, dat wordt helaas niet in dit bestemmingsplan geregeld.
Ach, allemaal onderhandelingstactiek. Het zal. Wij zijn niet onder de indruk. FGH, ING en ABNAmro vormen samen een foeilelijke gevelwand. Dit soort panden dragen allemaal bij aan de malaise van de leefbaarheid in het stationsgebied: rolluiken, non-descripte entrees, nooduitgangen, pinmachines. Wil je weten hoe hersendood voelt, ga naar de Knipstraat. Het zal nog knokken worden voor de herstelde stadsbuitengracht om het stukje Daalsesingel nog enige ambiance te geven. Nee FGH Bank, zo hoog van de toren blazen over financieel nadeel vindt BU niet sjiek. En als het nu nog terecht was...
Lees het zelf op pagina 8 en verder van het Vaststellingsrapport. Aanstaande 25 of 27 mei in de vergadering van de Commissie Stad en Ruimte.
woensdag 12 mei 2010
FGH jammert om geld
Trefwoord: bestemmingsplan, bezwaar, Catharijnesingel, FGHbank
woensdag 14 april 2010
Ook Muziekpaleis mag door
Het kan niet op. Alhoewel, toeval bestaat niet. Ook de Utrechtse bestuursrechter heeft zojuist uitspraak gedaan in de zaak waarbij de bouwvergunning van het Muziekpaleis is aangevochten. Meer zuchten van opluchting dan wel tandenknarsen. Ook deze conclusie is niet echt een verrassing: voorlopige voorziening afgewezen, bouwvergunning blijft in stand. Van Oosten en de stichtingen kunnen nog naar de Raad van State, maar dat lijkt nu niet veel meer dan een daad van masochisme. Linken lukt ons niet, daarom het hele juridische epistel maar integraal hieronder.
[begin quote]
Uitspraak
RECHTBANK UTRECHT
Sector bestuursrecht
zaaknummers: SBR 10/560 VV en SBR 10/561
uitspraak van de voorzieningenrechter
op het verzoek om voorlopige voorziening, tevens uitspraak in de hoofdzaak,
inzake
Bewoners Overleg City Project (BOCP),
Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht (SSLU) en
Stichting Stedenbouwkundig Herstel Stationsgebied Utrecht,
verzoekers,
tegen
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht,
verweerder.
Inleiding
1.1 Het verzoek om een voorlopige voorziening heeft betrekking op het besluit van verweerder van 26 januari 2010, waarbij de bezwaren van verzoekers tegen de besluiten van 3 september 2009 en 28 oktober 2009 ongegrond zijn verklaard. Bij laatstgenoemde besluiten heeft verweerder aan Projectorganisatie Stationsgebied (verder: vergunninghouder) vrijstelling als bedoeld in artikel 19, eerste lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO) en bouwvergunning verleend voor het bouwen van een muziekpaleis met expeditietunnel en bijbehorende functies op het Vredenburg, kadastraal bekend gemeente Utrecht, sectie C, nummers 7405 tot en met 7420, 7995, 8121 en 9013 (verder: het perceel).
1.2 Het verzoek is op 5 maart 2010 ter zitting behandeld, waar verzoekers zijn verschenen bij gemachtigde drs. C. van Oosten, werkzaam bij het Bureau Rechtsbescherming te Utrecht, vergezeld door [X] en [Y]. Verweerder is verschenen bij gemachtigden
mr. T. Brouwer en drs. A.M.M. Baggen, beiden werkzaam bij de gemeente Utrecht, alsmede
ir. Th.M.J. Raijmakers, adviseur geluid. Namens vergunninghouder is verschenen ir. P. Lutke Schipholt.
Overwegingen
2.1 Ingevolge artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan, indien tegen een besluit bij de rechtbank beroep is ingesteld dan wel, voorafgaand aan een mogelijk beroep bij de rechtbank, bezwaar is gemaakt of administratief beroep is ingesteld, de voorzieningenrechter van de rechtbank die bevoegd is of kan worden in de hoofdzaak, op verzoek een voorlopige voorziening treffen indien onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist.
2.2 In artikel 8:86, eerste lid, van de Awb is voorts bepaald dat, indien het verzoek om een voorlopige voorziening wordt gedaan indien beroep bij de rechtbank is ingesteld en de voorzieningenrechter van oordeel is dat na de zitting nader onderzoek redelijkerwijs niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak, deze onmiddellijk uitspraak kan doen in de hoofdzaak. Deze situatie doet zich hier voor.
Ten aanzien van het beroep (SBR 10/561)
2.3 Op 8 januari 2007 heeft vergunninghouder verzocht om vrijstelling als bedoeld in artikel 19, eerste lid, van de WRO voor de bouw van het Muziekpaleis (verder: het bouwplan).
Vanwege de strijdigheid van het bouwplan met de vigerende bestemmingsplannen, is ten behoeve van het verzoek om vrijstelling als bedoeld in artikel 19, eerste lid, van de WRO op 10 juni 2008 een ruimtelijke onderbouwing opgesteld. Uit de ruimtelijke onderbouwing komt naar voren dat de bouw van het Muziekpaleis onderdeel is van de voorgenomen herontwikkeling van het Stationsgebied in het algemeen en van het Vredenburg en de Catharijnesingel in het bijzonder. De keuze voor de verbouwing van het muziekcentrum Vredenburg tot Muziekpaleis komt onder meer voort uit het onder de bevolking van de gemeente Utrecht gehouden referendum en het daarop gevolgde “Masterplan Stationsgebied Utrecht”. Het Muziekpaleis zal, naast de grote zaal van het voormalige muziekcentrum Vredenburg die behouden blijft, ruimte bieden aan vier nieuwe muziekzalen. Voorts zal het gebouw bijbehorende voorzieningen zoals horeca, foyers, winkels, kantoorruimte, expeditieruimten, verkeersruimten en technische ruimten herbergen.
Alle expeditie van en naar het muziekpaleis zal daarbij plaatsvinden via een ondergrondse expeditietoegang, parallel aan de Catharijnesingel.
Ten behoeve van het bouwplan is voorts op 14 mei 2008 een milieueffectrapport uitgebracht door ingenieursbedrijf Aveco de Bondt.
2.4 In het kader van het verzoek om vrijstelling heeft het bouwplan gedurende de periode van 11 juni 2008 tot 24 juli 2008 ter inzage gelegen. Naar aanleiding daarvan zijn door verzoekers BOCP en SSLU op 21 juli 2008 zienswijzen ingediend. Deze zienswijzen hebben voor verweerder, zo blijkt uit het schrijven van 19 december 2008, geen aanleiding gevormd om geen medewerking te verlenen aan het verzoek om vrijstelling als bedoeld in artikel 19, eerste lid, van de WRO. Op 19 december 2008 is voorts het rapport Akoestisch onderzoek vergunning Wet milieubeheer door DHV B.V. uitgebracht.
2.5 Op 2 maart 2009 heeft vergunninghouder een aanvraag om bouwvergunning ingediend voor het (gedeeltelijk) vernieuwen van het Muziekpaleis op het perceel.
2.6 Bij schrijven van 25 augustus 2009 hebben Gedeputeerde Staten van Utrecht ten behoeve van de bouw van het Muziekpaleis met expeditietunnel en bijbehorende functies de gevraagde verklaring van geen bezwaar als bedoeld in artikel 19 van de WRO afgegeven.
2.7 Vervolgens heeft verweerder bij besluit van 3 september 2009 vrijstelling als bedoeld in artikel 19, eerste lid, van de WRO verleend. Bij besluit van 28 oktober 2009 heeft verweerder de gevraagde bouwvergunning heeft verleend.
2.8 Met een e-mailbericht van 26 november 2009 en bij brief van 11 december 2009 hebben verzoekers tegen de besluiten van 3 september 2009 en 28 oktober 2009 bezwaar gemaakt. Tijdens de bezwaarprocedure, op 22 januari 2010, heeft de Afdeling Milieu & Duurzaamheid van de dienst Stadsontwikkeling het rapport “Geactualiseerde beoordeling luchtkwaliteit Muziekpaleis” uitgebracht. Bij het thans bestreden besluit van 26 januari 2010 heeft verweerder de bezwaren van verzoekers ongegrond verklaard.
2.9 Op 1 juli 2008 is in werking getreden de Wet ruimtelijke ordening.
Ingevolge het overgangsrecht opgenomen in artikel 9.1.10, tweede lid, van de Invoeringswet Wet ruimtelijke ordening (Stb. 2008, 180) blijft het recht zoals dat gold vóór het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet van toepassing ten aanzien van een vrijstelling als bedoeld in artikel 19, eerste of tweede lid, van de WRO, waarvan het verzoek is ingediend voor dat tijdstip. Nu het verzoek om vrijstelling in dit geval is ingediend op 8 januari 2007, dient te worden getoetst aan de WRO.
Op grond van artikel 9.5.1 van de Invoeringswet Wet ruimtelijke ordening blijft de Woningwet zoals die gold vóór het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet van toepassing ten aanzien van een besluit omtrent een bouwvergunning als bedoeld in artikel 40 van de Woningwet, waarvan de aanvraag is ingekomen voor dat tijdstip.
Nu de aanvraag om bouwvergunning is ingediend op 2 maart 2009, moet worden getoetst aan de bepalingen van de Woningwet, zoals die luidden op 2 maart 2009.
Keuze voor het Muziekpaleis
2.9 In beroep hebben verzoekers aangevoerd dat het bouwplan grotesk is en dat niet valt in te zien waarom de gemeente Utrecht het duurste muziektheater van Nederland moet hebben. Voorts past het bouwplan naar de mening van verzoekers niet in de “Visie A - Stadshart verruimd”, die de Utrechtse bevolking bij het raadplegend referendum over de aanpak van het Utrechtse stationsgebied in 2002 heeft gekozen.
2.11 De voorzieningenrechter begrijpt hieruit dat verzoekers de politiek-bestuurlijke besluitvorming die vooraf is gegaan aan de vormgeving van het bouwplan en het indienen van de aanvraag daarvoor, onjuist en onacceptabel vinden.
De voorzieningenrechter overweegt hieromtrent dat in deze procedure uitsluitend het besluit om vrijstelling en vervolgens bouwvergunning te verlenen, ter toetsing voorligt. De bestuursrechter dient dat besluit te toetsen aan de bepalingen in de WRO en de Woningwet. Binnen dat kader is niet een punt van beoordeling of er wellicht door de gemeenteraad of door het college van burgemeester en wethouders andere keuzes gemaakt hadden moeten worden, zodat het niet tot het nu voorliggende bouwplan was gekomen. Deze beroepsgronden slagen daarom niet.
Geluidsbelasting
2.12 Verzoekers hebben voorts aangevoerd dat het op te richten muziekpaleis voor geluidsoverlast zal zorgen, zeker als alle zalen tegelijkertijd in gebruik zijn. Verzoekers twijfelen dan ook aan de juistheid van het akoestisch onderzoek.
De voorzieningenrechter overweegt dat de eventueel te verwachten geluidhinder veroorzaakt door de muziekgeluidsbronnen afkomstig van het op te richten Muziekpaleis, deel uitmaakt van de belangenafweging die verweerder bij het verlenen van vrijstelling dient te maken.
Met het oog daarop is op verzoek van de gemeente Utrecht een rapport uitgebracht door DHV B.V., gedateerd 19 december 2008. Uit dit rapport blijkt dat bestaande woningen op minimaal 34 meter van het Muziekpaleis liggen en dat nieuwbouwwoningen op aanzienlijk kortere afstand zijn geprojecteerd, namelijk op 8 en 12½ meter. Uitgangspunt is dat de representatieve bedrijfssituatie wordt gevormd door het gelijktijdig in gebruik zijn van de verschillende biotopen en het in gebruik zijn van installaties. Bij de akoestisch maatgevende bedrijfssituatie gaat het om de situatie van maximale geluidproductie, niet zijnde een calamiteit of bijzondere bedrijfssituatie. Ook wordt er van uitgegaan dat biotopen na 23.00 uur in gebruik zijn, hetgeen de nachtperiode maatgevend maakt voor de etmaalwaarde van de geluidbelasting. Verder is onderzoek gedaan naar geluidhinder van zogenoemde W-installaties. Op grond van de gehanteerde uitgangspunten komt DHV B.V. tot de conclusie dat het langtijdgemiddelde beoordelingsniveau op de beoordelingspunten, gelegen op de gevels van de woningen, niet meer dan 50 dB (A) bedraagt, waarmee wordt voldaan aan de richtwaarde zoals die is neergelegd in de Geluidnota Utrecht van 23 januari 2007.
Door verzoekers is aangevoerd dat na het rapport van DHV B.V. van 19 december 2008 zich een wijziging van het bouwplan heeft voorgedaan, in die zin dat de noordgevel van de popzaal een andere (materiaal)opbouw heeft gekregen, waardoor onduidelijk is of nog voldaan wordt aan richtwaarden.
De voorzieningenrechter overweegt dienaangaande dat DHV B.V. met het nadere schrijven van 3 maart 2010 en de daarbij ter zitting gegeven toelichting voldoende heeft aangetoond dat de gewijzigde gevelopbouw niet leidt tot een verzwaring van overdracht van het geluid op de gevels van de woningen. De voorzieningenrechter heeft daarbij betrokken dat verweerder heeft aangevoerd dat er sprake zal zijn van een verbeterde geluidisolatie bij met name de dominante octaafband, waardoor geen sprake is van nadelige akoestische gevolgen door een andere bouwkundige constructie. Gelet op het vorenstaande is de voorzieningenrechter van oordeel dat verweerder geen aanleiding heeft hoeven zien om wegens geluidhinder de vrijstelling niet te verlenen.
2.13 Verzoekers hebben voorts aangevoerd dat door de vervoersbewegingen in de expeditietunnel sprake zal zijn van geluidsoverlast, waardoor langs veel omliggende woningen geluidsisolerende maatregelen nodig zijn. Verzoekers doelen daarbij op (geluid)hinder die wordt veroorzaakt door activiteiten die buiten het op te richten Muziekpaleis plaatsvinden, doch die daar wel aan zijn toe te rekenen.
De voorzieningenrechter overweegt naar aanleiding hiervan dat de beoordeling van geluidhinder, veroorzaakt door verkeersbewegingen van en naar een inrichting, dient plaats te vinden in het kader van de vraag of een vergunning op grond van hoofdstuk 8 van de Wet milieubeheer (Wm) kan worden verleend. In het kader van die beoordeling zijn van belang de bepalingen van de Wm alsmede die van het Besluit algemene regels voor inrichtingen milieubeheer en de Circulaire Geluidhinder veroorzaakt door het wegverkeer van en naar de inrichting van de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (VROM). Een dergelijke beoordeling kan dan ook niet plaatsvinden in het kader van de thans voorliggende bouwvergunning, zodat de voorzieningenrechter de beroepsgronden van verzoekers in zoverre buiten bespreking laat.
Luchtkwaliteit
2.14 Verzoekers hebben aangevoerd dat het op te richten Muziekpaleis meer autoverkeer zal genereren dan door verweerder is aangenomen bij de berekening van de gevolgen van de luchtkwaliteit. Verzoekers zijn van mening dat er ondanks de opname van het bouwproject in het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit (NSL) wel degelijk een afzonderlijke beoordeling van de luchtkwaliteit dient plaats te vinden. Zij hebben daartoe aangevoerd dat geen enkel inzicht is verkregen in de wijze waarop het project in het NSL is opgenomen en welke (compenserende) maatregelen aan het project zijn verbonden die er toe zouden moeten leiden dat uiteindelijk aan de grenswaarden wordt voldaan.
Verweerder stelt zich op het standpunt dat geen afzonderlijke beoordeling van de luchtkwaliteit behoeft plaats te vinden, nu het project is opgenomen in het NSL.
De voorzieningenrechter overweegt als volgt.
2.15 Ingevolge artikel 5.12, eerste lid, van de Wm stelt de minister van VROM in overeenstemming met het gevoelen van de ministerraad en gehoord de Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal, voor een in bijlage 2 opgenomen grenswaarde die op of na het daarbij behorende tijdstip wordt overschreden of dreigt te worden overschreden, een programma vast dat gericht is op het bereiken van die grenswaarde. Het programma heeft betrekking op een daarbij aan te geven periode van vijf jaar.
Artikel 5.16, eerste lid, aanhef en onder d, gelezen in samenhang met het tweede lid, onder c,
- voor zover hier van belang - kunnen bestuursorganen de bevoegdheid onder meer als bedoeld in artikel 19 van de WRO, waarvan de uitoefening gevolgen kan hebben voor de luchtkwaliteit, uitoefenen indien die uitoefening is genoemd of beschreven dan wel betrekking heeft op, een voorgenomen besluit dat is genoemd of beschreven in, dan wel past binnen of in elk geval niet in strijd is met een op grond van artikel 5.12, eerste lid vastgesteld programma.
Artikel 5.16, derde lid, van de Wm - voor zover hier van belang - bepaalt dat bij de uitoefening van de bevoegdheid als onder meer bedoeld in artikel 19 van de WRO gedurende de periode waar een programma als bedoeld in artikel 5.12, eerste lid betrekking op heeft, met betrekking tot de effecten van het desbetreffende besluit op de luchtkwaliteit geen afzonderlijke beoordeling van de luchtkwaliteit plaatsvindt voor een in bijlage 2 opgenomen grenswaarde voor die periode, noch voor enig jaar daarna.
2.16 Op 11 juni 2008 is de Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa (2008/50/EG) van kracht geworden (Pb EG L 152); (hierna: de Richtlijn). Ingevolge de artikelen 22 en 23 van de Richtlijn, voor zover thans van belang, mag een lidstaat voor een bepaalde zone of agglomeratie het tijdstip dat moet zijn voldaan aan de grenswaarden voor stikstofdioxide tijdelijk uitstellen en mag een lidstaat tijdelijk vrijgesteld worden van het tijdstip waarop moet zijn voldaan aan de in de Richtlijn neergelegde grenswaarden voor zwevende deeltjes, mits voor die zone of agglomeratie een luchtkwaliteitplan wordt opgesteld waarin wordt aangetoond dat de grenswaarden na verloop van dat uitstel alsnog kunnen worden bereikt. Nederland heeft om voor uitstel in aanmerking te komen, het luchtkwaliteitplan Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit (hierna: het NSL) ter beoordeling aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen (hierna: de Europese Commissie) voorgelegd. Hierin zijn de effecten van een aantal ruimtelijke projecten dat bijdraagt aan de luchtverontreiniging afgezet tegen de effecten van een aantal maatregelen dat de luchtkwaliteit in Nederland moet verbeteren. Volgens het NSL zijn deze compenserende maatregelen van zodanige aard dat Nederland binnen de daarvoor in de Richtlijn gestelde termijnen aan de grenswaarden voor stikstofdioxide en zwevende deeltjes zal voldoen.
Bij beschikking van 7 april 2009, nr. C(2009)2560, heeft de Europese Commissie, voor zover thans van belang, op grond van het NSL geen bezwaar gemaakt tegen het uitstel van het in de Richtlijn vastgestelde tijdstip om aan de grenswaarden voor de jaargemiddelde concentratie stikstofdioxide (NO2) te voldoen en heeft zij geen bezwaar gemaakt tegen de tijdelijke vrijstelling van de in de Richtlijn vastgestelde verplichting om aan de grenswaarden voor de vierentwintig uurgemiddelde en jaargemiddelde concentratie zwevende deeltjes (PM10) te voldoen.
De minister van VROM heeft vervolgens bij besluit van 30 juli 2009 het NSL als programma bedoeld in artikel 5.12, eerste lid, van de Wm, vastgesteld. Het besluit is op 1 augustus 2009 in werking getreden en geldt tot 1 augustus 2014.
2.17 Niet in geschil is dat het bouwplan, als onderdeel van het project Stationsgebied, is opgenomen in het NSL. De voorzieningenrechter verwijst hiervoor naar Bijlage 8 van het NSL, waarin onder IB-nummer 1312 het project “Ontwikkeling Stationsgebied” is opgenomen; daarin is onder andere beschreven: “33.500 m2 b.v.o. cultuur (o.m. muziekcentrum Vredenburg)”.
2.18 De voorzieningenrechter constateert dat door de opname van het bouwplan in het NSL is voldaan aan de voorwaarde zoals gesteld in artikel 5.16, derde lid, van de Wm. Bij het uitoefenen van de bevoegdheid tot het verlenen van vrijstelling voor het bouwplan op grond van artikel 19, eerste lid, van de WRO behoefde derhalve ingevolge het bepaalde in artikel 5.16, derde lid, van de Wm geen afzonderlijke beoordeling van de luchtkwaliteit aan de grenswaarden voor stikstofdioxide en zwevende deeltjes plaats te vinden.
Uit het feit dat het aspect luchtkwaliteit op grond van deze wettelijke bepaling geen afzonderlijk onderdeel van onderzoek voor verweerder hoeft te zijn bij het voorbereiden en nemen van het vrijstellingsbesluit, vloeit voort dat het aspect luchtkwaliteit in de onderhavige procedure door de bestuursrechter evenmin inhoudelijk beoordeeld kan worden.
2.19 Verzoekers hebben zich op het standpunt gesteld dat er in de onderhavige procedure, anders dan verweerder stelt, toch moet worden getoetst aan de genoemde grenswaarden vanwege de omstandigheid dat er onvoldoende controle mogelijk is geweest op de negatieve gevolgen voor de luchtkwaliteit ten gevolge van dit bouwplan en de bijbehorende compenserende maatregelen voorafgaand aan opname van het project in het NSL. Als er geen afzonderlijke beoordeling van de luchtkwaliteit behoeft plaats te vinden bij een project dat is opgenomen in het NSL, wordt volgens verzoekers in het geval beroep wordt ingesteld tegen een besluit dat gevolgen voor de luchtkwaliteit kan hebben, de Awb voor het aspect luchtkwaliteit buiten werking gesteld.
2.20 De voorzieningenrechter begrijpt het standpunt van verzoekers, mede gelet op hun toelichting ter zitting, zo dat zij betogen dat het aspect luchtkwaliteit in het kader van een specifiek besluit aan de rechter ter toetsing voorgelegd moet kunnen worden, ook al is het project waar dat besluit op ziet, in het NSL opgenomen.
Dit betoog slaagt niet. De voorzieningenrechter overweegt dat het volgen van het betoog van verzoekers zou betekenen dat voorbij zou worden gegaan aan het bepaalde in artikel 5:16, derde lid van de Wm. Dit voorschrift is echter een wet in formele zin, die door de rechter in beginsel niet op zijn inhoudelijke waarde getoetst kan worden. Voor het buiten toepassing laten door de rechter van een wet in formele zin is slechts aanleiding wanneer uit de beroepsgronden blijkt dat de betreffende bepaling in strijd komt met internationaal recht.
2.21 Voor zover het betoog van de verzoekers als een verzoek om zodanige toetsing moet worden opgevat, overweegt de voorzieningenrechter allereerst dat verzoekers niet hebben aangevoerd dat de implementatie van de Richtlijn (in titel 5.2 van de Wm en in bij de Wm behorende bijlage 2) op onjuiste wijze zou hebben plaatsgevonden.
Verder is in hetgeen verzoekers in beroep hebben gesteld, geen grond gelegen om te oordelen dat artikel 5:16, derde lid, van de Wm in strijd is met internationaal recht.
2.22 Ter zitting hebben verzoekers in de discussie over de mogelijkheid van toetsing van het aspect luchtkwaliteit gewezen op een tweetal passages uit de parlementaire geschiedenis:
“In het kader van projectbesluiten over de in het programma opgenomen projecten kan
een rechterlijke toetsing plaatsvinden of een project met de als gevolg daarvan
optredende effecten voor de luchtkwaliteit op een juiste wijze is opgenomen in het
nationale programma. In het projectbesluit zal dit moeten worden gemotiveerd en zal in geval van wijziging van effecten van luchtkwaliteit moeten worden aangegeven op welke
wijze dit past in het programma. (MvT)”,
en
“Het is juist dat bij de besluitvorming over een project wordt getoetst op inpasbaarheid in
het programma. Hiermee wordt gewaarborgd dat het project geen groter negatief effect
op de luchtkwaliteit heeft dan waarvoor het in het programma is “ingeboekt”; mocht
blijken dat dat toch het geval is, dan zullen aanvullende maatregelen vereist zijn.
Naarmate een project minder concreet in het programma is opgenomen – en die kans is
globaal gesteld groter naarmate het project verder in de toekomst ligt – dan zal er meer
aanvullende informatie nodig zijn om een en ander te onderbouwen (MvA)”.
Nu de tekst van artikel 5: 16, derde lid, van de Wm duidelijk is, is de voorzieningenrechter echter van oordeel dat deze passages uit de parlementaire geschiedenis, wat daarvan ook zij, niet afdoen aan het bepaalde in artikel 5:13, derde lid, van de Wm, noch aan hetgeen hiervoor is overwogen over toetsing van een wet in formele zin. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is verweerder, anders dan verzoekers op grond van de geciteerde passages stellen, niet verplicht het bestreden besluit nader te motiveren over de gevolgen ervan voor de luchtkwaliteit.
2.23 Voor zover verzoekers bedoelen te betogen dat het NSL zelf onrechtmatig is en het bestreden besluit daarom daar niet op gebaseerd had mogen worden, overweegt de voorzieningenrechter, onder verwijzing naar de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 31 maart 2010, LJN BL9581, dat blijkens deze uitspraak ook bij het NSL alleen via de weg van exceptieve toetsing, dat wil zeggen van het NSL-besluit op het punt van het betreffende project aan de op de Richtlijn gebaseerde bepalingen van 5.12 van de Wm en de bij die wet behorende bijlage 2, een oordeel van de bestuursrechter gevraagd kan worden.
2.24 Hieromtrent constateert de voorzieningenrechter dat verzoekers in deze procedure geen inhoudelijke argumenten hebben aangedragen, op grond waarvan geconcludeerd zou kunnen worden dat onvoldoende inzichtelijk is of de door het bouwplan veroorzaakte negatieve effecten zodanig door maatregelen worden gecompenseerd dat de in de Richtlijn gestelde grenswaarden voor stikstofdioxide en zwevende deeltjes tijdig worden bereikt. De enkele stelling van verzoekers dat inmiddels landelijke compenserende maatregelen die in het NSL zijn opgenomen zoals het rekening rijden, niet doorgaan is daarvoor onvoldoende. Het NSL ziet immers op een gebiedsgerichte totaalaanpak, waarbij de negatieve effecten van een veelheid aan ruimtelijke projecten voor de luchtkwaliteit worden gecompenseerd door verschillende regionale en landelijke maatregelen, over een periode van 5 jaar.
Verzoekers hebben in dit verband opgemerkt dat zij niet over inhoudelijke gegevens over de ‘waarden’ waarvoor het bouwplan in het NSL is opgenomen, beschikken en daar in deze procedure ook niets over kunnen zeggen. Zij menen dat dit aspect in deze procedure aan de orde moet kunnen komen, omdat zij anders niet kunnen controleren of de balans in het NSL door de effecten van het bouwplan op de luchtkwaliteit niet verstoord wordt. Dat is echter naar het oordeel van de voorzieningenrechter geen reden om deze beroepsgrond te honoreren. Een beroepsprocedure als de onderhavige heeft immers niet tot doel om verzoekers informatie te verschaffen, maar om de rechtmatigheid van het bestreden besluit te beoordelen, aan de hand van beroepsgronden en op basis van de toepasselijke wetgeving. Voor het verkrijgen van informatie over bestuursbesluiten met het oog op controle van het handelen van bestuursorganen op het gebied van luchtkwaliteit bestaan andere, meer geëigende wegen, zoals de Wet openbaarheid van bestuur.
2.25 Voor zover verzoekers met de stelling dat door de toepassing van artikel 5.16, derde lid, van de Wm de Awb op het punt van luchtkwaliteit buiten spel wordt gezet, betogen dat een “effective remedy” in de zin van artikel 13 EVRM ontbreekt, volgt de voorzieningenrechter dat betoog niet. Behalve via de weg van de exceptieve toetsing, mits daarvoor voldoende onderbouwde en steekhoudende gronden worden aangedragen, staat immers ook de gang naar de burgerlijke rechter open indien zij van oordeel zijn dat het NSL of een daarop gebaseerd besluit op het punt van luchtkwaliteit niet rechtmatig zou zijn. Ook die beroepsgrond van verzoekers slaagt niet.
2.26 Hetgeen door verzoekers in beroep is aangevoerd, kan dan ook niet leiden tot vernietiging van het bestreden besluit. Onder deze omstandigheden wordt geen aanleiding gezien om verweerder te veroordelen in de proceskosten.
Ten aanzien van het verzoek om een voorlopige voorziening (SBR 10/560 VV):
2.27 Gelet op de beslissing in de hoofdzaak is het treffen van een voorlopige voorziening niet aangewezen. De voorzieningenrechter ziet evenmin aanleiding om verweerder in de proceskosten te veroordelen.
Beslissing
De voorzieningenrechter,
Ten aanzien van het beroep:
3.1 verklaart het beroep ongegrond.
Ten aanzien van het verzoek om een voorlopige voorziening:
3.2 wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
Trefwoord: bezwaar, bouwvergunning, Muziekpaleis
RvS oordeelt over De Vredenburg: go
Daar is hij dan, de uitspraak over het hoger beroep tegen de bouwvergunning voor woonwinkelgebouw De Vredenburg van de Raad van State, waar lang naar is uitgekeken.
Als we het goed interpreteren, is de bouwvrijstelling gegrond en kan bouw doorgang vinden.
Niet omdat het college voor een perfecte onderbouwing heeft gezorgd, maar omdat het project onderdeel is van het NSL, het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit.
De RvS stelt: "Aangezien het project is opgenomen in het NSL (...), kan de omstandigheid dat de realisering van het project gevolgen kan hebben voor de luchtkwaliteit(...), niet aan de verlening van vrijstelling (...) in de weg staan. Aangezien de compenserende maatregelen in het NSL zijn opgenomen, behoefde het college niet inzichtelijk te maken om welke compenserende maatregelen het gaat." De maatregelen mogen bovendien effect hebben nadat bepaalde bouwwerkzaamheden zijn afgerond.
Van Oosten voorspelde de uitkomst al.
Trefwoord: bezwaar, De Vredenburg woonwinkelcomplex, vergunning
zondag 7 maart 2010
Popzaal, het vervolg
Afgelopen vrijdag 5 maart hebben drie proteststichtingen en de gemeente zich voor de bestuursrechter getroffen in verband met een voorlopige voorziening om de bouw van het Muziekpaleis stil te leggen. Wonderlijk genoeg is dit geheel buiten de publiciteit gebleven. Opmerkelijk, aangezien we naar een ontknoping gaan: gaat de aanhoudende tegenstand van Van Oosten cs tegen de stationsgebiedplannen ten lange leste nog iets opleveren? Voor ons voldoende reden om erbij te willen zijn. Bovendien wilden we deze rituele dans wel eens van dichtbij bekijken. Een verslag.
Er loopt momenteel een beroepsprocedure bij dezelfde bestuursrechter en de gemeente drong er tijdens de zitting op aan tot een gecombineerd besluit te komen, bij voorkeur snel. Of dat gebeurt is nog maar de vraag. De kwesties die Van Oosten aansnijdt overstijgen de bouwvergunning van het Muziekpaleis. Het heeft te maken met de luchtkwaliteitboekhouding, verkeersprognoses, de relatie tussen ALU en Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit (NSL) van VROM, de juridische status van het NSL, de hoogte van de tijdelijke vrijstelling van grenswaarden voor vervuiling, het belang van MER-berekeningen, ga zo maar door. Laten we het zo zeggen: het heeft bar weinig met het Muziekpaleis te maken.
Beleefd
Het bleek ook wel uit de sfeer tijdens de zitting. Het ging er allemaal uiterst beleefd aan toe, zowel bij de opponenten, onder aanvoering van de Van Oosten, als de gemeente, vertegenwoordigd door de projectleider, jurist, luchtkwaliteits- en akoestisch specialist. Van enige minachting voor het ambtelijk apparaat, dat toch de rode draad is in de publicaties van de terminator, was niets te merken. Ook was er geen spoortje van afkeer jegens het Muziekpaleis. Als relatieve buitenstaander vraag je je onbedoeld af of deze zeer kostbare uren niet beter besteed hadden kunnen worden.
Bandbreedte
We zullen je de details besparen van wat er allemaal over de luchtkwaliteit en het verkeer is gezegd. Uiteindelijk komt het vooral neer op verschillen in inzicht over aannames en schattingen. Er is geen spoor van ernstige manipulatie of verdraaiing van gegevens. Zowel de gemeente als de tegenstanders rekenen aan de voor hen gunstige kant van de wettelijke bandbreedte.
NSL
De grootste kwestie is dat de gemeente het NSL gebruikt om het plan van de juiste wettelijke kaders te voorzien en dat Van Oosten stelt dat de NSL geen heldere bestuursrechtelijke status heeft en niet toetsbaar is voor de burger. Hij zal daar ongetwijfeld een goed punt hebben, met de bouwvergunning van het Muziekpaleis heeft het weinig van doen. Het was duidelijk dat de rechter daarmee in haar maag zat. Deze materie is ingewikkeld en zo nieuw dat er nog geen jurisprudentie is. Van Oosten gaf al aan dat hij, bij een negatieve uitspraak, sowieso de stap naar de Raad van State maakt.
Dance in popzaal
Ter afsluiting een bezwaarpunt dat met enige goede wil nog wel te volgen is voor de gewone geïnteresseerde burger: kan de popzaal straks worden gebruikt voor dance?
Wijk C Komitee bestuurslid Ted Zorn becijferde dat de buitenwand-isolatie van de popzaal aanmerkelijk is verslechterd door een recente bouwkundige aanpassing, gedaan nadat het akoestisch rapport in december 2008 werd opgesteld. Deze bewering is zonder terughoudendheid publicitair ingezet door de tegenstanders, als onderbouwing voor de suggestie dat de gemeente voor veel geld een disfunctionele popzaal aan het bouwen is.
Dikke spouw
Ten behoeve van de zitting zijn door DHV-geluidsspecialist Theo Raijmakers aanvullende berekeningen gepubliceerd. Al snel bleek tijdens de zitting, dat Zorn bij de vergelijking tussen oude en nieuwe gevelconstructie bij gebrek aan data een incorrecte aanname heeft gedaan. Raijmakers gaf aan dat bij de constructiewijziging het verlies aan massa door ontbreken van beton is opgevangen met een extreem brede spouw (halve meter), meer minerale wol en zwaar gipskarton, zogenaamd diamantboard. Bij het doorrekenen van die nieuwe gevelconstructie blijkt dat bij 63 Hz (lage tonen) weliswaar de isolatie met 1 dB is verslechterd, maar bij het dominantere 125 Hz treedt een verbeterde isolatie van 4 dB op. Alles opgeteld is er op de gevels van het Vredenburg geen grotere geluidbelasting dan de wettelijk voorgeschreven 50 dB(A) te verwachten.
Uiteindelijk blijven het in deze fase slechts modellen en berekeningen. Meer kun je niet doen, zolang het gebouw er nog niet staat. Hoe dan ook, dit berichtje kan de prullenbak in.
Meer lezen
Lees hier de bezwaren die zijn geuit vanuit het Wijk C Komitee. Deze komen voor een groot deel overeen met de kritiek die door de drie stichtingen bij monde van Van Oosten wordt opgevoerd.
Lees tenslotte hier het verweer van de gemeente.
De uitspraak van de voorlopige voorziening wordt vrijdag 19 maart verwacht.
Trefwoord: bezwaar, geluid, Muziekpaleis, vergunning
donderdag 13 augustus 2009
Beroering over kasteelresten
De manier waarop de gemeente wil besluiten de laatste muurresten over te laten aan Corio wekte al verbazing. Deze fundamenten, respectievelijk van een stuk muur van het zuidwestelijke bastion en van de zuidelijke poort, zijn nog niet volledig gelokaliseerd. Niettemin wordt Corio beloofd dat ze deze mag verwijderen en 'ongeveer' terugplaatsen.
Naar nu blijkt is De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed nogal ontstemd dat hun advies terzijde wordt geschoven, schrijft AOU vandaag. De vergunningaanvraag is momenteel in beroepstermijn. Als de Rijksdienst bezwaar aantekent ontstaat een nogal ongemakkelijke situatie. Niet sjiek, in ieder geval.
Bijgaand een plaatje van veertiende eeuwse muurresten, zoals ze in station Blaak zijn verwerkt. Als Corio en de gemeente hun zin zouden doorvoeren gaan we hier misschien ook wel zoiets zien. (Foto: stationsinfo.nl)
Hier een post uit april over de technische aspecten van de bouw van de vijflaagse ondergrondse parkeergarage. Het wordt uitgevoerd met diepwandtechniek.
En hier een plaatje.
Trefwoord: archeologie, bezwaar, Corio, Slot Vredenburg
maandag 3 augustus 2009
Zienswijsheid
Met het aflopen van de termijn waarop zienswijzen op de vrijstelling WRO Art. 19 voor het nieuwe entreegebouw Hoog Catharijne konden worden ingediend, blijkt dat er in ieder geval twee interessante zijn: een van Lambo en consorten en een van V&D, de buurman dus.
Het verhaal van de vier stichtingen staat uitgebreid op de AD/UN-site en roept behoorlijk wat emoties op bij de reageerders. Mijn indruk is dat het tij van de publieke opinie aan het keren is.
Tot nu toe werd er schouderophalend gedaan over de vergunningen en de luchtkwaliteit, maar nu is er toch wel wat boosheid te bespeuren over de dreiging van langdurige beroepsprocedures.
Nu zal het met eventuele vertragingen als gevolg daarvan wel loslopen, want het is nog zeker drie jaar voordat met de bouw wordt begonnen. Eerder kan niet, want De Vredenburg moet eerst worden opgeleverd en P&C moet er zijn intrek nemen. Dan pas kan sloop van dat winkelpand plaatsvinden.
Anyway. Ik ga me in de argumentatie van de beide zienswijzen verdiepen. Lambo en de terminator, dat weten we nu wel. Wat V&D in te brengen heeft lijkt me interessanter. Maar hun inzet zal niet zijn om de boel te frustreren.
Trefwoord: bezwaar, Entreegebouw, Hoog Catharijne
donderdag 15 januari 2009
Woonwinkelgebouw: start bouw
De gemeente meldt dat het college de bezwaren die zijn ingediend tegen de vergunning voor de bouw van het woonwinkelgebouw De Vredenburg ongegrond heeft verklaard. Daarmee is de weg vrij voor Corio om met de bouw te beginnen.
Het nu nog muisstille bouwterrein zal binnenkort een heel andere aanblik bieden.
Over deze bouwvergunning wordt al sinds het najaar gesteggeld tussen Van Oosten en de gemeente. De gemeente heeft namelijk met haar reactie op de bezwaren, die al deze zomer waren ingediend, nogal lang getalmd. Reden voor Van Oosten weer eens de rechter in te schakelen. (Hij was overigens niet de enige bezwaarmaker, maar dit terzijde.)
Als ik de berichtgeving van De Heus op de nieuwssite [AOU] goed interpreteer, krijgt de juridisering van de stationsgebiedplannen nu een nieuwe wending. De gemeente tracht Van Oosten te isoleren door drie stichtingen van hem niet ontvankelijk te verklaren omdat ze geen belanghebbenden zouden zijn. Dat doet ze slim, want ze gaat wel in op de bezwaren van stichting nummer 4 die de middenstandsbelangen zou behartigen. Afijn, Van Oosten weer de gordijnen in. Het procederen zelf is opnieuw onderwerp van procederen. Lees het stuk maar onder de genoemde link en probeer er een touw aan vast te knopen.
De kern van de oorspronkelijke bezwaren is dat de bouw van het woonwinkelgebouw zou leiden tot een onaanvaardbare toename van de luchtverontreiniging in de stad. De gemeente heeft zijn huiswerk opnieuw gedaan en op 20 november jl een nieuw luchtkwaliteitsrapport geproduceerd waarin wordt aangetoond dat dit gebouw – ik quote het persbericht: "geen substantiële gevolgen heeft voor de luchtverontreiniging en dat kan worden voldaan aan de wettelijke normen voor luchtkwaliteit".
Van Oosten eist, als ik het [stuk] op Alles over Utrecht goed begrijp, nu al via de rechter dat de niet-ontvankelijkverklaring moet worden vernietigd. Maar voor Corio en bouwer BAM zal het voldoende zijn om te beginnen. Ze kunnen plannen gaan maken, tenzij in de komende periode een voorlopige voorziening wordt ingesteld om de bouw op te schorten. Tegen het besluit kan namelijk nog zes weken lang beroep worden ingesteld bij de rechtbank.
De bouw in het stationsgebied gaat nu hortend en stotend van start.
[edit 27-1] Corio wacht omdat ze er op rekent dat Van Oosten door middel van een voorlopige voorziening een bouwstop zal willen afdwingen, vooruitlopend op het hoger beroep. Wordt dat afgewezen dan heeft men een 'bruikbare' bouwvergunning en zal men gaan starten. Indien niet, dan wordt het koffiedik kijken wat de toekomst betreft.
Trefwoord: bezwaar, bouwvergunning, De Vredenburg woonwinkelcomplex
maandag 12 januari 2009
Muziekpaleisverbod
Begin 2007 is door Projectorganisatie Stationsgebied een verzoek om vrijstelling in het kader van artikel 19 lid 1 op de WRO ingediend voor het bouwen van een "muziekpaleis" en een "expeditietunnel". Deze procedure is nodig omdat de aanvraag niet voldoet aan het geldende bestemmingsplan, zoals voor grote delen van het Stationsgebied het geval is. Het plan heeft in juni van dit jaar ter inzage gelegen, en een aantal 'belanghebbenden' heeft zienswijzen ingediend.
Inmiddels zijn we weer een half jaar verder en heeft het College besloten de zienswijzen ongegrond te verklaren en bij de provincie ontheffing aan te vragen. Als de provincie dit afgeeft is de weg vrij voor een bouwvergunningaanvraag. Dat op deze hobbelige weg nog een aantal juridische bezwaarkuilen liggen moge duidelijk zijn. Overigens zal de argumentatie waarop nu wordt gebroed in verband met antwoord op bezwaren op de bouwvergunning voor het woonwinkelcomplex De Vredenburg, ook grosso modo gaan gelden voor het Muziekpaleis. De gebouwen liggen naast elkaar en de milieuaspecten - want daar draait het in essentie om - zijn gelijkaardig.
In deze College-brief vind je een samenvatting van de ingebrachte zienswijzen en wat de gemeente daarop heeft te antwoorden. Zoals je kunt zien is het aandeel van de bekende klaagstichtingen daarin groot. Hoe kon het ook anders. Oneigenlijk politiek nakaarten door de gebroeders-in-chagrijn Lamboo & Van Oosten, meer kan er niet van maken. De mensen uit Wijk-C worden door het project het meest in hun dagelijks leven geraakt, zij houden rekening met meer herrie en motorwalmen, maar ze brengen koel en realistisch hun argumenten naar voren. En ze weten in hun achterhoofd ook wel dat er aan de komst van het Muziekpaleis onmiskenbaar voordelen zullen zijn, voor de wijk en voor hen persoonlijk.
Anyway, hun zienswijzen gelezen en mijn kromme tenen weer gestrekt hebbende, pleit ik ervoor om Lamboo en Van Oosten een muziekpaleisverbod te geven. Als het gebouw er straks staat, niet toelaten deze twee heren. Ze hebben het niet verdiend.
De kruik gaat net zolang te water tot ze barst. Mocht je vinden dat Van Oosten met zijn onbaatzuchtige werk het belang van de Utrechtse bevolking dient, think again. Lees [hier - http://www.ad.nl/utrecht/stad/2893152/Betonmolen_zwijgt_nog_maanden.html] en lees met name de reacties. De Utrechter begint het getraineer behoorlijk zat te worden.
Trefwoord: Artikel 19 procedure, bezwaar, Muziekpaleis
maandag 29 september 2008
Dominosteen
Op 1 september heeft er een rechtszitting plaatsgevonden waarbij de bouwvergunning voor woonwinkelcomplex De Vredenburg is aangevochten. De bezwaarmakers zijn Redevco (namens C&A), pensioenfonds metaalnijverheid (namens Bijenkorf) en KvO. De eerst twee partijen borduurden voort op bezwaren van zichtbaarheid van hun gebouwen, zoals ze al in een eerdere visieronde ook al hadden gedaan. Achterliggend idee is dat ze vinden dat dit gebouw hun commerciële belangen zou schaden. In dat gebouw zal vermoedelijk P&C worden gevestigd, dus ze krijgen een derde grote kledingzaak op steenworp afstand. Vervelend wellicht, maar geen doorslaggevende reden om een gebouw tegen te houden.
Het verhaal van KvO (ik heb besloten hem voortaan op deze plek aan te duiden met De Terminator) is aanmerkelijk complexer. Door hem is luchtkwaliteit en fijnstof uit de hoge hoed getoverd. De rekenmodellen en getallen op basis waarvan effecten van het verkeer op de luchtkwaliteit in het stationsgebied zijn bepaald, zouden niet goed zijn. Het fijne weet ik er niet van. Het enige waar ik wel over durf te speculeren is de vertraging die dit zou kunnen opleveren. Want stel dat de vergunning nietig wordt verklaard, wat dan? Alles overnieuw? Dat zal Corio zeker niet kunnen accepteren. Dit gebouw is een dominosteentje dat moet worden omgeduwd. Zonder dit gebouw geen vernieuwing van Hoog Catharijne, geen herstel singel.
Het argument van de ondeugdelijke luchtkwaliteitberekeningen is bij de procedures in het stationsgebied tot nu toe nog niet opgevoerd. Het is daarom van groot belang hoe de rechter hiermee zal omgaan. Hier zal, net als bij de uitspraken over kappen ten behoeve van ondergrondse werkzaamheden, precedentwerking van uitgaan.
Het is vreemd dat over deze zaak in de pers zo weinig aandacht is. Terwijl er toch zoveel van af zal hangen, veel meer dan van de zaak over de ontbrekende monumentenvergunning. Afhankelijk van de uitspraak, die binnen twee weken wordt verwacht, zal Corio op zijn vroegst medio oktober met de bouw beginnen. Ik denk dat Corio en de gemeente met zweet in de handen afwachten.
[edit: voor de mensen die geen NRC hebben, er staat vandaag een artikel over De Terminator van maar liefst 2000 woorden op pagina 2. Grosso modo dezelfde strekking als het AD/UN-artikel van enige tijd geleden, met een paar nieuwe quotes en gezichtspunten. Over de kwestie die ik in deze post aansnijdt wordt niets gezegd.]
Trefwoord: bezwaar, bouwvergunning, De Vredenburg woonwinkelcomplex
zaterdag 21 juni 2008
Nieuw bezwaar
Zojuist [hier] gelezen dat Van Oosten bezwaar gaat maken tegen de bouwvergunning voor woonwinkelgebouw De Vredenburg. Die vergunning is vorige week gepubliceerd. Ook suggereert hij dat er een kans is dat sloop alsnog wordt stilgelegd als gevolg van een nog lopend hoger beroep.
Trefwoord: bezwaar, bouwvergunning, De Vredenburg woonwinkelcomplex
donderdag 7 februari 2008
Bezwaar of niet?
Op zijn weblog schilt Kees van Oosten een appeltje met de nieuwe burgemeester. Ik weet er het fijne niet van, maar het lijkt op oorlog. Wolfsen suggereert de politie op Van Oosten af te willen sturen. Is he losing his nerve? Zou hij al een beetje spijt hebben dat hij hier burgemeester is geworden? Anyway, vandaag of morgen komt de rechterlijke uitspraak inzake het geschil rondom de sloop van het muziekcentrum op papier beschikbaar. Zie ook hier.
Dat betekent dat het officieel mogelijk is voor de dager (lees: Van Oosten) om bezwaar aan te tekenen. Gebeurt dit, dan zal de Raad van State zich als hoogste bestuursrecht-arbiter over de zaak gaan buigen. Dit kost een aantal weken. In de tussentijd mag er niets met het gebouw gebeuren.
Als ik kijk naar hoe Van Oosten vuur spuwt op zijn webpagina (www.keesvanoosten.nl) kan ik me niet anders voorstellen dan dat hij doorgaat tot en met de laatste beroepsmogelijkheid. Los ervan of zijn zaak enige kans maakt. We zullen het binnen enkele dagen weten.
Trefwoord: bezwaar, Kees van Oosten, sloopvergunning, Vredenburg
maandag 26 maart 2007
Ekster
Trefwoord: bezwaar, ekster, kap, Vredenburg