Afgelopen vrijdag 5 maart hebben drie proteststichtingen en de gemeente zich voor de bestuursrechter getroffen in verband met een voorlopige voorziening om de bouw van het Muziekpaleis stil te leggen. Wonderlijk genoeg is dit geheel buiten de publiciteit gebleven. Opmerkelijk, aangezien we naar een ontknoping gaan: gaat de aanhoudende tegenstand van Van Oosten cs tegen de stationsgebiedplannen ten lange leste nog iets opleveren? Voor ons voldoende reden om erbij te willen zijn. Bovendien wilden we deze rituele dans wel eens van dichtbij bekijken. Een verslag.
Er loopt momenteel een beroepsprocedure bij dezelfde bestuursrechter en de gemeente drong er tijdens de zitting op aan tot een gecombineerd besluit te komen, bij voorkeur snel. Of dat gebeurt is nog maar de vraag. De kwesties die Van Oosten aansnijdt overstijgen de bouwvergunning van het Muziekpaleis. Het heeft te maken met de luchtkwaliteitboekhouding, verkeersprognoses, de relatie tussen ALU en Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit (NSL) van VROM, de juridische status van het NSL, de hoogte van de tijdelijke vrijstelling van grenswaarden voor vervuiling, het belang van MER-berekeningen, ga zo maar door. Laten we het zo zeggen: het heeft bar weinig met het Muziekpaleis te maken.
Beleefd
Het bleek ook wel uit de sfeer tijdens de zitting. Het ging er allemaal uiterst beleefd aan toe, zowel bij de opponenten, onder aanvoering van de Van Oosten, als de gemeente, vertegenwoordigd door de projectleider, jurist, luchtkwaliteits- en akoestisch specialist. Van enige minachting voor het ambtelijk apparaat, dat toch de rode draad is in de publicaties van de terminator, was niets te merken. Ook was er geen spoortje van afkeer jegens het Muziekpaleis. Als relatieve buitenstaander vraag je je onbedoeld af of deze zeer kostbare uren niet beter besteed hadden kunnen worden.
Bandbreedte
We zullen je de details besparen van wat er allemaal over de luchtkwaliteit en het verkeer is gezegd. Uiteindelijk komt het vooral neer op verschillen in inzicht over aannames en schattingen. Er is geen spoor van ernstige manipulatie of verdraaiing van gegevens. Zowel de gemeente als de tegenstanders rekenen aan de voor hen gunstige kant van de wettelijke bandbreedte.
NSL
De grootste kwestie is dat de gemeente het NSL gebruikt om het plan van de juiste wettelijke kaders te voorzien en dat Van Oosten stelt dat de NSL geen heldere bestuursrechtelijke status heeft en niet toetsbaar is voor de burger. Hij zal daar ongetwijfeld een goed punt hebben, met de bouwvergunning van het Muziekpaleis heeft het weinig van doen. Het was duidelijk dat de rechter daarmee in haar maag zat. Deze materie is ingewikkeld en zo nieuw dat er nog geen jurisprudentie is. Van Oosten gaf al aan dat hij, bij een negatieve uitspraak, sowieso de stap naar de Raad van State maakt.
Dance in popzaal
Ter afsluiting een bezwaarpunt dat met enige goede wil nog wel te volgen is voor de gewone geïnteresseerde burger: kan de popzaal straks worden gebruikt voor dance?
Wijk C Komitee bestuurslid Ted Zorn becijferde dat de buitenwand-isolatie van de popzaal aanmerkelijk is verslechterd door een recente bouwkundige aanpassing, gedaan nadat het akoestisch rapport in december 2008 werd opgesteld. Deze bewering is zonder terughoudendheid publicitair ingezet door de tegenstanders, als onderbouwing voor de suggestie dat de gemeente voor veel geld een disfunctionele popzaal aan het bouwen is.
Dikke spouw
Ten behoeve van de zitting zijn door DHV-geluidsspecialist Theo Raijmakers aanvullende berekeningen gepubliceerd. Al snel bleek tijdens de zitting, dat Zorn bij de vergelijking tussen oude en nieuwe gevelconstructie bij gebrek aan data een incorrecte aanname heeft gedaan. Raijmakers gaf aan dat bij de constructiewijziging het verlies aan massa door ontbreken van beton is opgevangen met een extreem brede spouw (halve meter), meer minerale wol en zwaar gipskarton, zogenaamd diamantboard. Bij het doorrekenen van die nieuwe gevelconstructie blijkt dat bij 63 Hz (lage tonen) weliswaar de isolatie met 1 dB is verslechterd, maar bij het dominantere 125 Hz treedt een verbeterde isolatie van 4 dB op. Alles opgeteld is er op de gevels van het Vredenburg geen grotere geluidbelasting dan de wettelijk voorgeschreven 50 dB(A) te verwachten.
Uiteindelijk blijven het in deze fase slechts modellen en berekeningen. Meer kun je niet doen, zolang het gebouw er nog niet staat. Hoe dan ook, dit berichtje kan de prullenbak in.
Meer lezen
Lees hier de bezwaren die zijn geuit vanuit het Wijk C Komitee. Deze komen voor een groot deel overeen met de kritiek die door de drie stichtingen bij monde van Van Oosten wordt opgevoerd.
Lees tenslotte hier het verweer van de gemeente.
De uitspraak van de voorlopige voorziening wordt vrijdag 19 maart verwacht.
zondag 7 maart 2010
Popzaal, het vervolg
Trefwoord: bezwaar, geluid, Muziekpaleis, vergunning
zondag 28 februari 2010
Boem boem boem boem
Net zoals ze het Vredenburg per 2011 tot taxivrije zone hebben uitgeroepen, is het nog te bouwen Muziekpaleis ongeschikt voor popmuziek verklaard. Hoe? Met een paar retorische pennenstreken op het altijd opgewekte blog van UTRECHT beslíst HETZELFDE, pardon UTRECHT écht ANDERS.
Nu gunnen we iedere Utrechter zijn digitale mopperhoek, zelfs anoniem, maar het zou fijn zijn als UeA niet bij voortduring in de schemerzone van de demagogie opereert. De makers zitten ongetwijfeld goed in de rapporten en contacten, maar ze citeren er, op zijn zachtst gezegd, nogal selectief uit.
Neem de boem boem boem boem die uit de straks voltooide popzaal van het Muziekpaleis zal klinken. Het is een van de vele punten die Van Oosten aanvoert om de bouw van het Muziekpaleis stil te laten leggen: de geluidsisolatie van de popzaal zou onvoldoende zijn. Let wel: voor lage tonen. Voordat iedereen 'zie je wel!' roept over zoveel corruptie bij de ingenieursbureaus en het stadsbestuur, laten we even zelf wat rekenen.
Geluidspieken in een popzaal zijn 105 dBA. Mag iets meer of minder zijn. Een reductie van lage tonen van 50 dB (150 mm beton, 250 mm spouw, 150 mm minerale wol, 40 mm gips) levert een geluidsdruk op van 55 dBA gemeten aan de buitenzijde van de popzaal, die zich op ongeveer 10 meter hoogte boven de straat bevindt. De popzaal is ontworpen als een doos-in-een-doos-constructie.
55 dBA komt overeen met het geluid van een woonwijk overdag. Nu zullen we niet beweren dat je die lage tonen niet kunt horen boven de huidige (stads)geluidbelasting ter plaatse (66 dB, bron: aanvullend MER Stationsgebied). Maar om de conclusie te trekken dat het door de constructieverandering de zaal opeens totaal onbruikbaar is, is op zijn zachtst gezegd nogal boud.
Als doorklinkende bastonen boosdoeners zouden worden, dan is daar vrij simpel wat aan te doen achter de mengtafel: trek de basschuif wat omlaag. Vredenburg is immers geen discotheek.
Over hoe dat werkt met geluidhinder van muziek voor de omgeving, leze men het MER Muziekpaleis 2008, paragraaf 4.6 en verder. (pdf, 10 MB) De normen zijn nogal streng, maken we hier uit op.
Maar goed. Het komt er uiteindelijk op neer hoe je tegen de werkelijkheid wenst aan te kijken. Sommige Wijk-C'ers zien een inbreuk op hun woonconfort. Wij zien een prachtig muziekgebouw.
Overigens zijn de huidige bezwaarmakers niet de enige belanghebbenden. Ook ING Real Estate, die de appartementen van De Vredenburg en het Entreegebouw aan de man moet brengen, zal met grote interesse de ontwikkelingen volgen. Deze appartementen liggen dichter tegen het Muziekpaleis aan dan de huidige bovenwoningen aan het Vredenburg.
Trefwoord: geluid, Muziekpaleis