
Als in de komende jaren ProRail het centraal station verbouwt tot OV-terminal, zullen ook alle perronkappen worden vernieuwd. Daaronder vallen ook de resterende negentiende-eeuwse vakwerkkappen en geornamenteerde gietijzeren kolommen van het vroegere station. Een deel zal worden geschonken aan de Stoomtrein Goes-Borsele (SGB). Dit openluchtmuseum in Goes wil het in ere herstellen als historische stationskap.
Deze stichting en ProRail hebben elkaar al gevonden in 1998, toen de hoge overkappingen boven de sporen zijn verwijderd en naar Goes zijn gebracht, waar ze sindsdien opgeslagen liggen. Het plan is nu om ook de lagere delen, in totaal 120 meter aan de noordzijde op perrons 3, 4 en 5, te ontmantelen en naar Goes over te brengen.
Maykel Kastelijn, bestuurslid van de SGB en locatiemanager Goes, geeft aan dat er bij de selectie van de kappen nauw overleg is geweest met de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. De bouwhistorisch meest waardevolle delen zullen bewaard blijven om in Zeeland een tweede leven te krijgen. Dat houdt in dat er wel keuzes gemaakt moesten worden. Zo is er voor de twee lange kappen op perrons 4 en 5 aan de zuidzijde van het station geen bestemming en dreigt het lot van oud ijzer.
Wie op een van deze perrons omhoog kijkt, wordt getrakteerd op een morsig beeld. Netten en gaas tegen vogels, lekkende dakgoten en pijpen en een afbladderend houten dakbeschot. Kastelijn legt uit dat het hout niet origineel is en dat de stichting daarin ook niet is geïnteresseerd. "Oorspronkelijk hadden deze kappen verzinkte golfplaten. Maar de kwaliteit daarvan was lang niet zo goed als van modern verzinkt staal. Het zwavel uit de kolenrook van de locomotieven tastte de platen aan en ze werden daarom door hout vervangen. Wij zullen de kap weer met golfplaten gaan afwerken. Overigens zijn ook de hoge stalen spanten nogal door het zwavel aangetast. Die moeten we mogelijk plaatselijk gaan herstellen en versterken."
De herbouw in Goes zal nog wel even op zich laten wachten. Kastelijn: "We krijgen de delen in de loop van twee jaren aangeleverd, zolang duurt de reconstructie van die perrons. Maar dan moeten we nog de financiering vinden. We willen naast de kap ook een stenen stationsgebouw neerzetten in Waterstaatstijl, zodat het goed aansluit op de sfeer van de jaren dertig dat ons museum kenmerkt. Het is de tijd van de overgang van stoom naar diesel en elektrisch."
Technisch lijkt de herbouw niet zo moeilijk te zijn, legt Kastelijn uit. "Het blijkt dat de kap is opgebouwd uit zogenaamd Bessemer-ijzer. Dat is erg gunstig, want dat kun je lassen. Het herstellen van klinkverbindingen is veel gecompliceerder. We hoeven nu alleen maar de boel te zandstralen en hier en daar met een ijzeren hoeklijntje te verstevigen en dan ziet het er weer als nieuw uit!"
Voor de nostalgici onder jullie, om mee af te sluiten: beeld 1 en beeld 2 van oude hoge kappen en van de sloop.
dinsdag 15 september 2009
Utrechtse stationskappen naar Goes
Trefwoord: historie, NS station, OV-terminal