Na een aantal omzwervingen is ze, de Engel van De Utrecht, in 1902 gemaakt door Henri Scholtz, eindelijk geland op de binnenplaats van het Catharijneconvent. Zoals Herbert al aangaf, misschien haar beste plek. Ze staat voor de ingang van het 17e eeuwse Stadsziekenhuis met opschrift dat het volgende betekent: Nosocomium is verlatijnst Grieks, nosos betekent ziekte en komeoo verzorgen. Voorts dankt Utrecht het stuk -trecht aan traiectum, wat oversteekplek betekent. En Res publica (republiek) komt van res (zaak/ding) en populus/publicus (volk).
Ergo, de afkortingen aangevuld zijnde staat er: Hospitaal van het volk van Utrecht.
(Met dank aan M.J. Rood voor de vertaling.)
Rob
zondag 19 oktober 2008
NOSOCOMIVM REIP. TRAIECT.
Trefwoord: De Utrecht
woensdag 1 oktober 2008
Engel
De lokale nieuwssite Alles over Utrecht meldt dat de engel die op het Muziekcentrum heeft gestaan vanaf vandaag te gast is bij Museum Catharijneconvent. Het beeld is oorspronkelijk afkomstig van het kantoor van levensverzekeringsmaatschappij "Utrecht" aan de toenmalige Leidseweg, waar het op een van de hoeken van de gevel stond. Het zal op de binnenplaats van het museum worden geplaatst en daar onderdeel worden van een tentoonstelling over engelen. Van mij mag dit wel de laatste rustplaats worden van het beeld. Het heeft noch De Utrecht, noch het Muziekcentrum kunnen beschermen – mooie verzekeringsengel. Wie praat Hertzberger om?
Trefwoord: De Utrecht
woensdag 18 juni 2008
Maagd

Nu zal ze er toch aan moeten geloven. Binnenkort wordt ze weggetakeld. Misschien wel morgen... En dan vier jaar in een depot. Vervolgens in een strak glazen gebouw. Er wordt wat heen en weer gezeuld met dat mens. Stond ze nog maar gewoon op De Utrecht, daar hoorde ze thuis.
[edit:] Op het eind van de dag hebben ze met een kraan proefgetakeld. Morgen zal ze er wel definitief af gaan. Als iemand ze nog oranje wil schilderen moet-ie snel zijn.
Trefwoord: De Utrecht, Vredenburg
zaterdag 7 juli 2007
Schuldgevoel

Het muziekcentrum is gastheer van een handvol ornamenten van het in 1974 gesloopte 'De Utrecht'. Op een van de oostelijke balkons staat de schele maagd (of engel -- weet iemand waar deze naam vandaan komt?). De dame op de foto, een zogenaamde kariatide, gemaakt door Mendes da Costa in 1909, zal wel geen naam hebben. De slopers moeten er weer voorzichtig mee omgaan want van meerdere kanten is er op aangedrongen deze herinneringen weer in het nieuwe gebouw op te nemen. Ik vind dat een onzinnig plan. Het was kortzichtig en respectloos om dat prachtige art nouveaukantoor aan het Smakkelaarsveld te slopen, het gesleep met een handvol restanten ervan dient geen doel. Alsof het trofeeën zijn van succesvolle projectontwikkeling. Of, erger nog, maar blijven toegeven aan een misplaatst collectief schuldgevoel. In het razend moderne nieuwe muziekpaleis zullen ze vreemdelingen, ontheemden, ja haast kermisattracties zijn. Hoe dan ook, er is geen historische relatie tussen het Muziekpaleis en het verzekeringskantoor. Klaar. Utrecht kan de ornamenten het beste cadeau doen aan het Centraal Museum. Afsluiten deze periode en leren van de fouten. (oude foto Gerrit Jansen)
Trefwoord: De Utrecht, Muziekcentrum, Muziekpaleis