In het AD/UN van 22 juni staat een artikel over de Rabobrug en waarom deze verbinding pas zo laat wordt gerealiseerd. Het heeft te maken met het plan van vorig jaar om in de Randstad spoorboekloos te rijden tussen de grote steden. Dat betekent een groter beslag op de infrastructuur: vermindering van het aantal wissels en rechttrekken van sporen en perrons.
En aangezien de Rabobrug steunt op de perrons is het verhaal dus simpel. Zolang niet bekend is waar de poten van de brug komen te staan, kan de brug niet worden gedimensioneerd. Grotere overspanningen maken de constructie te duur.
De minister van V&W moet eerdaags de beslissing nemen of we spoorboekloos gaan rijden, pas dan krijgt Utrecht zijn interwijkverbinding. En zo is er weer eens een afhankelijkheid gecreƫerd tussen behoeften die weinig met elkaar te maken hebben. Want het oorspronkelijke idee is heel basic: verbind oost en west. Nu is een simpel idee toch weer een complexe uitvoering geworden, alsof het stationsgebied daarop zit te wachten. Jammer.
Pas eind volgend jaar begint het werk aan de brug. Het VO is klaar, maar nog niet openbaar.
Hierbij het ingescande artikel. En voor de rest zijn we in een opperbeste stemming met dit geweldige weer op de langste dag van het jaar!