Initiatiefnemer en fan van onze mooie stad, Herbert Boland, woont vlakbij de bouwactiviteiten. Zijn drive om het naadje van de kous te willen weten en de mogelijkheid daarover een mening te kunnen ventileren, bracht hem er toe dit weblog te starten. Hij werkt bij Beatrijs Media Group en is bereikbaar via herbert AT bouwpututrecht.nl of 06-5587 6406.
Fotoblogger Rob van der Lingen is hartstochtelijk 'stadjer' en zingt overtuigend 'Als ik boven op de Dom sta'. Als hij niet door stad of stationsgebied zwerft op jacht naar dat ene bijzondere beeld van sloop of bouw, verdient hij nieuwe camera-attributen in de database-marketingwereld. Per mail te bereiken via rob at bouwpututrecht.nl.
Op de blogsite Unieuws is een [videofilmpje] geplaatst met daarin de betonhapper in volle actie. Niet vergeten de luidsprekers op 10 te zetten voor de full experience :-)
Bloglezer Timme Grijpink betrapte bijna een middernachtelijke letterspuiter op het dak. Volgens zijn inschatting is de piece er in zo'n 2 minuten op gezet. Het lijkt erop dat op het bouwterrein geen bewaking is. Of een trage...
31-7-08 0:58 u
31-7-08 1:02 u
donderdag 31 juli 2008
Vermaak
Deel of bookmark dit berichtwoensdag 30 juli 2008
Een eeuwen oud trauma
In het boekje van B. J. Nichting, ‘Utrecht. Tussen Station en Vredenburg’ (Utrecht, 1976), las gastblogger Vlo een anekdote over het stationsgebied dat bij hem veel op zijn plaats deed vallen.
De heer Nichting schrijft dat het gebied in de vijftiende eeuw bekend stond als het ‘Ellendighe Kerckhoff’. Het was de plaats waar terechtgestelden en zelfmoordenaars in ongewijde aarde werden begraven. Ook toen het kerkhof al lang was opgedoekt, bleef het besmet terrein voor de Utrechters. Vele spookverhalen deden de ronde over deze omgeving. Toen een boer het er op waagde en er een boomgaard aanlegde, werd dit “een griezelige en knoestige verzameling van bomen” met “een zeer bescheiden oogst”.
Ik heb me altijd al afgevraagd waarom Hoog Catharijne zo merkwaardig op stelten staat. De mensen bewegen zich op 5,5 meter hoogte voort in dit gebied, als een troep angstige apen in boomtoppen. Het maaiveld wordt gemeden als de pest. Op het kortste stukje snelweg van Nederland, de Catharijnebaan, kan men er in de veilige stalen omkluizing van de auto met hoge snelheid doorheen razen.
Er was een tijd dat de krochten op straatniveau werden bevolkt door mensen in ernstige staat van ontbinding. Het leken haast wederopstandelingen van het Ellendighe Kerckhoff. Die situatie is door de gemeente gelukkig opgelost, door de daklozen en drugsverslaafden opvang te bieden.
Ik moet constateren dat het simpelweg negeren van het maaiveld bij de herontwikkeling van het stationsgebied rond de jaren ’70, heeft gewerkt: moest de boer met zijn boomgaard het doen met “een zeer bescheiden oogst”, voor Cório bedroeg de waarde van Hoog Catharijne eind 2007 341,4 miljoen euro. Zo’n waarde bouw je niet op als er geen fijne winst mee gepaard gaat.
Zou de openbare ruimte op maaiveldniveau er in 2030 beter bijliggen? Dan heeft Utrecht zich ontdaan van een eeuwen oud trauma. We will C.
Vlo
maandag 28 juli 2008
Hap
Vanmorgen om half tien drukte de machine met de tyrannosaurus-kaken behoedzaam een muur van b2-blokken naar binnen, op een manier alsof er nog iets gespaard moest worden. Maar dat was misleidend. De kaken zochten hun weg naar het binnenste van de kleine zaal, om grip te krijgen op het beton van het dak. De bedoelingen zijn weinig zachtzinnig.
Terwijl de uitvoerder geconcentreerd toekijkt en de cameraman van RTL-Z zijn beelden schiet is de uitwendige sloop van de kleine zaal van het Muziekcentrum nu echt van start gegaan. Het water voor het nathouden van het vallende puin haalt men provisorisch uit het vijvertje. De machine werkt snel. Binnen een kwartier is de muur weg, een pilaar is fijngeknepen en een stuk dak komt met geraas naar beneden. Het is hypnotiserend, als kijken naar een kampvuur.
zaterdag 26 juli 2008
Vrijstelling Stationsstraat
In het vernieuwde Hoog Catharijne zal de Stationsstraat worden overkapt. Er zijn door Corio weer twee aanvragen voor vrijstelling in het kader van de WRO gedaan. Het eerste betreft de bouw van een nieuwe meldkamer met dienstencentrum op de begane grond en de tussenlaag in het bestaande Radboud-gebouw. Het tweede is het overkappen van de Stationsstraat ten behoeve van winkelgebied. Met name het laatste vind ik zwak punt van de vernieuwing. De massiviteit van het complex wordt er opnieuw groter do
or en er wordt stilletjes weer een openbare Utrechtse straat toegevoegd aan het private domein van Corio. Kunstlicht, videocamera's, anonimiteit. Ja, misschien wel afgehekt als de Westerstraat en de Stationsdwarsstraat.
Maar wat bazel ik nou. Daar moeten helemaal geen mensen willen zijn. Ze moeten met de roltrap naar boven willen. Naar de etalages en de kassa's.
(bron afbeeldingen: Corio)
vrijdag 25 juli 2008
B2
Maandag begint de bouwvak. Dat zal niet gelden voor de mensen van Beelen werkzaam aan het Vredenburg. Daar is nog veel werk aan de winkel. Het is wel mooi om te zien hoe ze proberen zoveel mogelijk materialen te scheiden, op en rond het gebouw: grind, bitumen, hout, metaal, bedrading. Behalve glas, dat mag kennelijk overal doorheen. Maar er is een spanningveld tussen de precisie nodig voor het scheiden en de kick van het bruut kapot maken – het zijn twee persoonlijkheden.
De allerleukste baan bij Beelen lijkt me chauffeur op de bobcat die de hele dag door rondrijdt op het dak en overal rommel schuift en over de dakrand kiepert. Toen ik eergisteren op La Vie stond foto's te maken hoorde ik plots een hoop glasgerinkel. Ik kijk eens goed. Komt daar Bob de Bouwer op zijn bulldozertje dwars door een muur van B2 blokken rijden. Meneer Beelen, waar kan ik solliciteren?
Rabeton
Ik blijf het fascinerend vinden, de hoeveelheid beton die de bouwer van de Rabotorens aan de Croeselaan laat aanrukken. Vandaag en morgen is het weer zover, een stortmarathon van 40 uur waarbij een funderingsplaat van 1,4 meter dik van de parkeergarage wordt aangebracht. Dit gebeurt trouwens onder water, je kunt niet zien waar de 5500 kuub beton blijft. Als alles is uitgehard kan het water worden weggepompt en komt de vloer tevoorschijn. Door zo te werken kun je bronbemaling vermijden. De aannemer zal daar wel goede redenen voor hebben.
Als je wat plaatjes van de bouw wilt zien, moet je maar even [hier] kijken. Let vooral op de bollen in de vloer: een zogenaamde [bubbledeck]-vloer.
donderdag 24 juli 2008
Licht
Gisternamiddag vanaf het dak van La Vie weer een foto gemaakt voor de [filmreeks]. Het zal de laatste zijn waar het gebouw structureel compleet op te zien is. Net toen ik de boel weer had ingepakt schoof een wolk aan de kant die precies het gebouw uitlichtte. Dat kon ik niet laten schieten.
Controle
Sinds 2005 heeft Utrecht een eigen Rekenkamer. Dit zijn vier professionals zonder banden met het bestuur van de stad die in opdracht van de gemeenteraad onderzoek doen naar het functioneren van de gemeente . Dit moet duidelijkheid scheppen over hoe publiek geld wordt besteed en wat er terechtkomt van de beleidsvoornemens van de gemeente. Op dit moment loopt er een onderzoek naar de stationsgebiedprojecten. Het feitenonderzoek is in februari begonnen en loopt volgende maand af. Men verwacht in december met een rapport te komen.
De centrale vraagstelling is voor de gewone burger een beetje abstract, maar voor het bestuur van de stad natuurlijk zeer relevant: in hoeverre is de informatievoorziening rondom deze projecten door het college van B&W aan de raad toereikend? En kan de raad hiermee zijn kaderstellende en controlerende rol vervullen. Als je kijkt in het [onderzoeksplan], dan gaat het wat meer leven.
De uitkomsten kunnen politiek wel interessant zijn, ze zullen het verloop van de huidige projecten in het oostelijke stationsgebied niet veel meer kunnen beïnvloeden. Ga maar na, een groot deel bevindt zich in fase van voorlopig of zelfs definitief ontwerp. Er zijn vele contracten en ontwikkelingsovereenkomsten afgesloten. Bijna alle vierkante meters zijn bestemd en hebben een prijskaartje gekregen. Maar dat is misschien wel het toverwoord: geld. Plannen maken kost niks, het bouwen, dat doet pijn in de portemonnee. Nu het bouwen begint wordt het zaak om transparant en realistisch te communiceren over de kosten. Hoeveel gaat bouw van het Muziekpaleis plus infrastructuur de gemeenschap nu echt kosten? Blijft het bij de eerder gecommuniceerde pakkembeet 100 miljoen? Ik geloof er niks van. En hetzelfde geldt straks voor bibliotheek, parkinrichting, open stadsbuitensingel, open Leidsche Rijn, meerdere bruggen, Stationsstraat, fietsvoorzieningen, Jaarbeursplein, een eventueel theater aldaar, om nog maar te zwijgen van ondertunneling en herinrichting van Westplein?
Overigens is de Rekenkamer niet het enige toetsingsinstrument voor de raad. Men heeft vorig jaar het instrument van second opinion ook al met succes ingezet. Een opvallend resultaat was dat het exploitatiemodel van het nieuwe Muziekpaleis helemaal op de schop moest. Deze manier van extern advies inwinnen beïnvloedt wel de goede afloop en ik weet zeker dat het vaker van stal gehaald zal worden. Want ook als de Rekenkamer zou concluderen dat de raad altijd goed wordt geïnformeerd door het college, wie zegt dat het college de juiste keuzes maakt? Het bouwen aan zichzelf kan een stad eigenlijk niet in zijn eentje. Alle deskundige hulp van buiten is zeer welkom.
woensdag 23 juli 2008
Vergruizen
De onttakeling gaat voort. Deze beelden van Rob van der Lingen zijn van het interieur van het muziekcentrum van twee weken geleden. Inmiddels is Beelen zover dat ze de betonnen schil gaan aanpakken. Daarvoor wordt groter materieel aangevoerd. Eerst wordt het noordelijke deel verwijderd, inclusief kelders. Dat moet als eerste bouwrijp gemaakt worden voor de bouw van het woonwinkelcomplex. Daarna werkt men door tot ook de foeilelijke Mediamarkttraverse eraan zal geloven. Maar dat zal nog wel een paar maanden duren. De sloop zal niet zo snel gaan omdat veel in beton is opgetrokken. Dit moet zo stil en zo stofvrij mogelijk worden vergruisd en afgevoerd.
Op de derde foto is mooi te zien hoe de grote zaal tot aan de kelder is losgeknipt van de rest van het gebouw.
maandag 21 juli 2008
Deconfiture
Avondwandeling zondag op het haatliefde-parkje Smakkelaarsveld. Van Vulpen heeft zijn boeltje opgepakt en Van den Heuvel zwaait er nu de scepter: nieuwe keten, nieuwe dixi's. De nieuwe rekken zijn al flink in gebruik. De straat is onherkenbaar door nieuw asfalt en rood/witte afzettingen. Het nieuwe fietspad langs het Leidsche Veer oogt ongebruikt. FGH Bank heeft zijn gevel volledig voorzien van akelige stalen rolluiken – wat op mij overkomt als een opgestoken middelvinger naar de leefbaarheid van het gebied. De grote ronde reclamezuil, een anachronisme dat opviel door zijn onopvallendheid, is verdwenen. De Leidsche Rijn is met damwanden geblokkeerd en met zand gevuld. Een enorme stapel roestige frames ligt naast een blauw met gele sculptuur van David Vandekop [wiki]: tweemaal kunst. Russische toeristen passeren, eentje neemt een foto van het terrein. Wat hem boeit weet ik niet. Jonge fietsparkeerpassanten zoeken hun vervoermiddel in een van de talloze verspreide rekken en keuren de deconfiture van dit parkje geen blik waardig. Ik vervolg mijn route naar het Vredenburg en zie dat er weinig is veranderd. Ja, toch iets. 
Er hangen vrolijke bloemenmanden aan de palen. Een lief middelvingertje terug naar FGH. Ja, van mij mogen ze de hele blauwe schutting volhangen met bloembakken. Honderden. Wat een feest zou dat zijn...
zondag 20 juli 2008
Boem!
Deze week begint de 'echte' sloop van de schil van het muziekcentrum: de buitenmuren. Dat zal wel indruk gaan maken, want het aanzicht van het plein zal nu echt veranderen.
Er is op die plek door de eeuwen heen heel veel gebouwd en gesloopt. Het treurigste verlies vormen wel de Korenbeurs en de Fruithal: prachtige gebouwen die er eigenlijk helemaal niet zo lang hebben gestaan. Op de foto zie je een krantenberichtje uit 1919 waarbij melding gemaakt wordt van de Fruithal, maar wat je op de foto ziet is de voet van de noordwestelijke toren van het kasteel. Deze moest ook aan de kant voor de nieuwe gebouwen van de Jaarbeurs. En ach, de oorlog is net achter de rug, de genie zit met massa's ongebruikt dynamiet. Wat doe je dan, je suggereert de wethouder openbare werken om eens iets nieuws uit te proberen. Aan de andere kant, zoveel keuze had men toen niet. Het alternatief zou zijn steen voor steen losbikken. Mooi om te zien hoe Jan Rap en zijn maat op een royale 'steenworp' afstand nieuwsgierig toekijken.
(bron Het Utrechts Archief)
Vrijstelling HC en Stadskantoor
Een kort berichtje tussen de gemeenteberichten, datum 2 én 9 juli jl., kopje Vrijstelling: "Hoog Catharijne, Het uitbreiden en renoveren van winkelcentrum Hoog Catharijne inclusief de uitbreiding van de ondergrondse parkeergarage Vredenburg." En een ander van 16 juli: "Het oprichten van een kantoor (stadskantoor)".
[edit:]
Dankzij Moniek van der Sanden (POS) weet ik inmiddels dat het om binnengekomen verzoeken voor WRO/artikel 19-vrijstelling gaat. De eerste is het westblok van Hoog Catharijne (Corio), het nieuwe entreegebouw op de plek van Peek en Cloppenburg, inclusief parkeergarage die verbonden wordt met de Vredenburggarage. NB dus niet het poortgebouw en de overkluizing. De tweede is het vrijstellingsverzoek voor het Stadskantoor (NS Poort) aan de westzijde van het station, aan de Mineurslaan. De gemeente gaat nu kijken of de verzoeken aan de eisen voldoen. Daarna vindt tervisielegging plaats in het kader van artikel 19-procedures. Dat zal waarschijnlijk rond oktober zijn. Als het zover is zal er ook wel een informatieronde van beide projecten volgen. Een dergelijke procedure voor het Muziekpaleis loopt 24 juli a.s. af. De procedure voor de OV-Terminal is afgerond. Dat een vrijstelling voor een van de stationsprojecten niet wordt afgegeven, kan gezien alle bestuurlijke voorbereidingen gerust worden uitgesloten.
zaterdag 19 juli 2008
Theater
Vlo nam deel aan de eerste HC-safari. Het is al weer even geleden, maar dwalen door de krochten van HC blijft een tijdloze ervaring. Daarover schrijven mag altijd. Hier volgen zijn bespiegelingen.
Hoog Catharijne achter de coulissen
Bij een safari denk ik aan ruige vlakten en wilde dieren; het spotten van soorten in hun natuurlijke habitat. Bij de wandeling was de monumentale ginkgo (250 jaar oud?) 
het enige element dat een beetje paste in deze beeldspraak. Deze staat in de verdrukking tussen Achter Clarenburg en de parkeergarage bij V&D. Wie-o-wie was het die deze prachtige boom van de ondergang heeft gered? Daarmee heeft hij of zij een krachtig symbool geschapen voor de overmacht van het beton.
Tijdens de wandeling door HC kwam bij mij een ander beeld naar boven dan ‘de safari’, namelijk ‘het theater’. Op het toneel voeren winkeliers en het winkelend publiek een voorstelling op. Glanzende massa’s natuursteen, subtiel uitgelichte etalages, muziek of muzak, en voorgeschreven dialogen 
(“Kan ik u ergens mee helpen?” “Nee, ik kijk even rond”). In de pauze van de voorstelling loopt het publiek even naar de patatstraat voor een versnapering.
Wij wandelaars kregen een kijkje achter de coulissen van dit HC-toneel. Eindeloze, kale, lege gangen van opgemetselde B2 blokken. Veel anonieme gesloten deuren. Liften, systeemplafonds, kabels en leidingen, afvalcontainers en dozen. Wezenloze ruimtes. Behalve de teksten op de muren (“Liftdeuren aub dicht doen”; “Containers uitsluitend voor papier en karton”; “Hoi”) 
zijn er weinig tekenen die duiden op menselijke samenleving. We kwamen één medemens tegen in het grijze gangenstelsel; een schoonmaker, die vriendelijk naar ons zwaaide. Hij was met zijn karretje op weg naar het toneel, om het te schrobben. De volgende ochtend begint de voorstelling van winkeliers en winkelaars immers weer.
En ja, we kwamen ook bij het in onbruik geraakte theater Mirliton. Nadat het was ontdaan van zijn sociaal-culturele functie, broedplaats voor Utrechts talent, is het theatertje gebruikt voor mediatraining. 
We hoorden dat dit de plek was waar Elco Brinkman zijn shuffle instudeerde (een nonchalant loopje voor bij zijn spreekbeurten; de microfoon hangt losjes in de hand). En door de geïsoleerde ligging en de binnendoorgang vanuit de parkeergarage bij V&D een ideale plek voor geheim politiek overleg. Ook politici bereiden hun voorstellingen zorgvuldig voor; achter de coulissen van Hoog Catharijne.
Theater Mirliton. Het staat voor mij symbool voor de toestand van Hoog Catharijne. 
Ook daar is de voorstelling al lang afgelopen. Alleen de toneelspelers weten het nog niet. Als iedereen volhoudt zijn rol te spelen blijven de kassa’s vrolijk doorrinkelen.
Vlo
vrijdag 18 juli 2008
Rapp+Rapp (vervolg)
Hier volgen puntsgewijs een paar waarnemingen uit de presentatie van gisteren namiddag op het Stadhuis. Hopelijk krijg ik nog wat afbeeldingen van de powerpoint van Christian Rapp nagestuurd. Deze zal ik dan toevoegen.
1. Het verrassende van het gebouw schuilt met name in het interne: de manier waarop parkeergarage, Artplex-zalen, grand café en bibliotheek in elkaar grijpen. Passagiers op de OV-baan krijgen een uitnodigende blik op de activiteiten van het gebouw, zowel door glazen doorkijk als wanden met led-kranten.
2. De appartementen staan compleet los van de rest, ze gaan, met andere woorden, geen interactie aan met de culturele functies. Ze zijn op de bovenste helft rondom een royale binnentuin gesitueerd en hebben een gevelprofilering die doet denken aan de kantelen van een kasteelmuur.
3. Ook al werd het in de presentatie politiek correct naar voren gebracht, de deelname van het Utrechts Centrum voor de Kunsten is nog niet geregeld. Daarvoor moeten nog wat noten gekraakt worden. Je zag dat terug in het gebouwontwerp. De architect heeft er geen woorden aan gewijd, noch expliciet ruimtes voor aangewezen.
4. 
De architect verontschuldigde zich ervoor dat ze niet goed konden duidelijk maken dat het geen somber, donker bakstenen gebouw is. Hij liet een voorbeeld zien van een Newyorkse wolkenkrabber die een afwerking kent van groenige geglazuurde tegels met schuine vlakken. Het effect daarvan is dat de uitstraling en de toon van het gebouw sterk afhankelijk is van licht en zonnestand. Dat is wat hem voor ogen staat bij dit gebouw. Het voorbeeld dat hij liet zien was een middelgroene tegel, niet somber in ieder geval.
5. De enorme led-lichtkrant aan de westgevel, die bijna de halve hoogte omvat, zeg zo'n 20 meter, gaat voor een deel schuil achter het Leidse Veer spoorviaduct. De situatie zal extremer zijn dan nu: het maaiveld van de bibliotheek wordt het werfniveau, dat is iets boven het waterniveau van de Leidsche Rijn. Dat is niveau -1 ten opzichte van de omgeving. Daar komt nog eens bij dat het viaduct ter plaatse verbreed gaat worden. Met andere woorden, passerende treinreizigers zien eigenlijk maar de bovenste helft van de 20 meter lichtkrant.
6. Het gebouw kent een duidelijk afbakening naar de omliggende ruimte. Aan de ene kant saai, aan de andere kant is dat voor het stationsgebied ook wel de beste oplossing. Je kunt het gebouw straks gewoon vanaf de straat of vanaf het parkje benaderen. Dat bevalt me wel. Corio en de NS blijven nogal gehecht aan het extreem hoge +1 niveau, ook al bewijst men veel lippendienst aan het levendig maken van de plint. Eerst zien, dan geloven, denk ik dan. Veel te veel overkapte hoge stenige ruimtes. Dat zal bij de bibliotheek en bij het muziekpaleis vanzelf goed gaan: die zullen op straatniveau aantrekkelijk worden.
7. Ik zie in dit ontwerp, noch in de meeste andere, veel groen terug. Geen groene gevels (ja, tegeltjes), geen vegetatiedaken. Erg jammer. Ik vind een lichtkrant mooi, maar een verticale tuin vind ik ook prachtig. Ook is door de architect weinig tot niets geuit over energie en duurzaamheid van de bouw en de exploitatie.
8. Het parkdeel van het Smakkelaarsveld blijft bij dit ontwerp min of meer intact. Veel is het niet, maar dat ligt aan de gemeente, niet aan de architect, die zich keurig aan de contouren heeft gehouden.
Uit de reacties merk ik lichte teleurstelling maar ook duidelijke bijval. Helemaal zonder controverses is het natuurlijk niet. Maar dat zal bij het ontwerp van Hertzberger cs ook niet het geval geweest zijn. Inmiddels heeft men zich ermee verzoend. Dat zal met dit gebouw ook gebeuren. Het trekt geen lange neus naar de omliggende gebouwen, het maakt geen statement naar het HC-rommeltje. Er is geen uitbundige vormentaal, het blijft bij zichzelf, bij wat het moet doen voor de mensen. Veel zal afhangen van kleur, de uitstraling, de uitwerking van de westgevel. Maar heeft het een icoonwaarde? Dat is een vraag van voorbijgaande betekenis. Over twintig jaar zullen er zoveel nieuwe grote gebouwen zijn bijgekomen: allemaal iconen van de vooruitgang, mooi én lelijk.
Voor de liefhebbers: hier is de [juryverantwoording].
(afbeeldingen bron R+R)
donderdag 17 juli 2008
Rapp+Rapp maakt bieb
Zoals dit weblog al [voorspelde] is de keuze voor het ontwerp van de Bibliotheek++ gevallen op Rapp+Rapp, de keuze van het verstand zogezegd. Maar de uitleg van zowel jurylid Michelle Provoost als van de architect Christian Rapp (foto) lieten niet veel ruimte voor twijfel. Het ontwerp kent bijzondere aspecten die in de oorspronkelijke presentatie niet goed over het voetlicht zijn gebracht maar nu wel nadruk kregen.
Ben ik blij ermee? Als iemand dit twee maand geleden had gezegd, had ik 'ja duh' of zoiets geroepen. Maar ik zag dit al wel aankomen, vandaar dat ik me er eigenlijk al mee heb verzoend. De twee culturele, 40 meter dozen in het stationsgebied hebben wel iets gebroederlijks zo.
Ik maak vanavond een langere post met daarin de jury-argumenten voor en tegen en zal proberen in te gaan op de bijzondere kenmerken van wat nu al is gaan heten "het kasteel".
woensdag 16 juli 2008
Ontwerp Rabobrug
Ik had de indruk dat de keuze voor de architect en het ontwerp van de Rabobrug al wat verder gevorderd zou zijn en dat we binnenkort al wel een schetsontwerp zouden kunnen zien. Maar dat is niet helemaal waar.
De gemeente heeft zojuist de [aanbesteding] voor het ontwerp gestart. Eind september worden de architectenbureaus geselecteerd en deze krijgen dan nog drie maanden te tijd om met een voorstel te komen. Met andere woorden, we zullen niet eerder dan december kennis kunnen nemen van het uiterlijk. Dat dit beeld een belangrijke rol speelt is duidelijk. Men zoekt een ontwerp met iconische kwaliteit om de betekenis van de nieuwe langzaamverkeersverbinding tussen west en oost te onderstrepen. Het zal ook geen kleine brug worden, met een breedte van minimaal 10 meter en een overspanning van bijna 300 meter. Zie ook deze [post] met daarin een link naar het programma van eisen.
Deze brug kent aanlandingen bij het hoofdkantoor van Rabobank en bij het huidige streekbusstation. De brug zal ook verbindingen krijgen met de perrons en met de nieuw te bouwen fietsenstalling met 10.000 plaatsen boven het busstation. Overigens worden de brug en de stalling los van elkaar gerealiseerd.
Zodra de ontwerpfase van de brug voltooid is gaat de verantwoordelijkheid voor de bouw naar ProRail. Hiervoor is gekozen in verband met de afstemming met de bouwwerkzaamheden rondom de OV-Terminal, die de komende jaren plaatsvinden.
dinsdag 15 juli 2008
Krukje
Wil je jouw herinneringen aan het oude Muziekcentrum voeden met iets tastbaars? Dat kan door te bieden op onder andere heel veel meubilair en servies. Bezoek [Daan Veiling] en neus rond in de 245 kavels. Jammer dat sommige kavels zoveel items omvatten. Pas op, de veiling loopt over ruim drie dagen af. En zoals het gaat met gewilde zaken op Ebay: de meeste activiteit is in de laatste minuten voor afsluiting. 
Dus als je echt je zinnen op iets hebt gezet, houd het dan tot het eind in de gaten. Tel er vervolgens 19% btw en 16% veilingprovisie bij, samen 35%.
Van de krukjes Hertzberger zijn er gelukkig vele kleine kavels gemaakt. Helaas heb ik die niet kunnen ontdekken voor de Thonet-stoelen. Die twee doen toch qua nostalgie niet voor elkaar onder? En bovendien, laten we wel wezen, zit zo'n krukje nou zo lekker?
maandag 14 juli 2008
HC-safari
Er zijn veel meer mensen die HC als een intrigerend ontdekkingsobject zien, getuige de vele reacties op [Urban exploring].
Gids Jan Maarten (Aorta) meldt dat de HC-safari vaker zal worden gehouden maar dat er inmiddels wel een aardige wachtlijst is. Dus meld je tijdig aan via de Aorta-site als je van de partij wilt zijn. En niet stiekem achteraan sluiten!
Van 'grijze' deelnemer GJ kreeg ik een klein verslagje waarbij hij zich verbaasde over het feit dat het oude stratenpatroon van de stationswijk feitelijk nog steeds bestaat maar in het HC-complex is geïncorporeerd. Ik wil wat dat betreft nog even wijzen op een oude post die de [stratenstructuur] als onderwerp heeft.
De tocht voerde onder andere langs gangen die nu zijn afgesloten maar in de begintijd een functie hadden als dagmarkt. Ook het Mirliton-theater stond op het programma. 
Dit theatertje was in de begintijd nog wel in gebruik maar voldeed kennelijk niet en lag teveel afgezonderd. Er waren tijdens de trip diverse momenten dat GJ zich volkomen gedesoriënteerd voelde tussen de vele liften, gangen en expeditieruimten. Iets dat ik me levendig kan voorstellen. Bijgaand twee kiekjes door hem gemaakt tijdens de safari.
Blub
Met enige vakantievertraging nog een foto uit een reeksje dat ik twee weken geleden ontving van Jos van Sambeek (Alles over Utrecht). Hij stond erbij toen de kop van de tweede boring uit de grijze blub omhoog kwam en drukte af op het juiste moment. Een tigling!
Architectenselectie
A.s. donderdag (17 juli) weten we welke architect wordt voorgedragen om de nieuwe bibliotheek op het Smakkelaarsveld te mogen bouwen. Dan wordt tijdens een bijeenkomst op het stadhuis de voorkeur van de jury bekend gemaakt en mag de 'winnende' architect een toelichting geven. Deze keuze is feitelijk de keuze van het college en moet vervolgens dit najaar nog door de gemeenteraad worden geloodst. Lees meer over de [zeven] voorstellen en over de [favorieten].
dinsdag 8 juli 2008
Rustig
Ik zit deze twee weken op 1600 km afstand van de bouwput. Vandaar wat minder postings. Vanaf a.s. maandag weer zoals je gewend bent.
maandag 7 juli 2008
Boormannen
De twee boringen vanuit de Bergstraat zijn klaar. De mannen zijn met de apparatuur verdwenen naar een volgende klus en de weg wordt weer dichtgestraat. (Foto's Rob van der Lingen)
zaterdag 5 juli 2008
Sporthal Catharijne
In 1969 heeft Sporthal Catharijne zijn deuren geopend. Dit sportcentrum heeft decennialang voor Utrecht een grote rol gespeeld. Talloze grote toernooien hebben er plaatsgevonden, veel clubs gebruikten het voor trainingen. Maar de eisen die aan overdekte sportvoorzieningen werden gesteld werden zoetjesaan strenger en uiteindelijk kon deze zaal niet meer mee.
Utrecht heeft gekozen voor de bouw van een nieuw complex bij het stadion. Een aantal gemeenten uit de omgeving hebben Catharijne nog een tijdlang gebruikt omdat ze capaciteitsproblemen hadden, maar nu ligt het er al een jaar werkeloos bij. De installaties voldoen niet meer aan de moderne eisen. Althans voor sport. Horeca luistert niet zo nauw. Vandaar dat de kantine – kroeg en eettent – nog vol leven is. De uitbater gebruikt de sportcatacomben voor opslag.
Maar wat gaat er nu gebeuren met deze grote bruine doos bij de westingang van het station, half hangend boven de Mineurslaan? Die zal plaats moeten maken voor de bouwprojecten van de OV-Terminal en het Stadskantoor. Sinds bekend is dat sloop onafwendbaar is, wordt er door Corio, de (voormalige) eigenaar, en de gemeente als huurder, nog maar minimaal onderhoud aan gedaan. Dat zie je er aan af. Sinds de ondertekening van de bilaterale ontwikkelovereenkomst (BOO) met Corio, afgelopen januari, is de gemeente eigenaar geworden en wordt er gezocht naar nieuwe locaties voor de horeca ter plaatse. Naar ik begreep zal dat zonder problemen kunnen gebeuren.
Zodra daar alle procedurele lichten op groen staan kan sloop worden gepland. Wanneer precies? Ik houd het op ergens in 2009, dan is hij precies veertig jaar oud. Of dat een respectabele leeftijd is voor een sporthal? Geen idee.
Ik heb er een reeksje foto's kunnen schieten, met dank aan Arthur Schrijver. Je vindt ze op [flickr].
donderdag 3 juli 2008
Urban exploring
Dit is cool! Toen ik met dit weblog begon heb ik mijn eigen kleine ontdekkingsreizen gemaakt door het stationsgebied-blok, zeg maar voor het gemak Hoog Catharijne. Ik vond namelijk dat ik de topografie moest kennen om zinnige beschouwingen te kunnen maken over de veranderingen die zouden gaan plaatsvinden. Dat viel niet mee kan ik je zeggen. Nu na een jaar heb ik wel een soort mental map van de samengekleefde gebouwen, maar ik realiseer me dat 90 procent van het gebied niet toegankelijk is, tenzij je er woont of werkt. Ik vond het dan ook een echte traktatie om met de servicetrap naar het dak van Radboudveste te gaan. 
Of om in de donkere sporthal Catharijne foto's te kunnen maken. Het allerleukste was de klim achter het houten plafond van de grote zaal van Vredenburg en daarna naar het glazen uitkijktorentje.
Ik kom erop omdat morgen, 4 juli, een 'safari' door HC wordt gehouden. Architectuurcentrum Aorta en Expodium laten je dan in een anderhalf uur durende rondleiding de achterkant van HC zien, de ruimtes waar je nooit komt. Het gebeurt na sluitingstijd, dus de koopmeute zit dan gezellig thuis aan de opbakfrieten. De jungle is verlaten.
Ze noemen het safari, maar ik denk dat 'urban exploring' beter het gevoel beschrijft dat het bij mij oproept. Ik heb eens, gewapend met m'n Nikon, ongeautoriseerde urban exploring gedaan in de net leeg gemaakte schil van Vredenburg. Binnen vijf minuten had ik aan beide zijden een bewaker. Camera's hé. Iedere neuspeuter wordt gefilmd. Toen leerde ik bovendien dat het voor ons gewone mensen niet is toegestaan om in HC te fotograferen of te filmen! Duh! De deelnemers morgen zal dat niet overkomen. Hoewel het natuurlijk de experience wel helemaal af zou maken.
Het bericht maakt verder nog melding van een bezoek aan het Mirliton-theater. Dit theater is nog helemaal intact maar wordt al decennia niet meer gebruikt. Waar zou dat nu weer zitten?
dinsdag 1 juli 2008
Aan de kant
Vanaf woensdag 2 juli worden op het Smakkelaarsveld de fietsklemmen aan beide zijden van de busbaan verplaatst. Er zijn twee nieuwe stallinglocaties in hetzelfde gebied aangewezen voor uitwijk. In totaal zou het om 460 klemmen gaan. Dat wordt nog leuk, afgaande op wat er tot op heden op die smalle strook aan ijzer wordt weggezet. Het zal wel weer heel wat weesfietsen opleveren.
De reden voor de verplaatsing en de kap van de kleine bomen ter plaatse is dat men weer de grond in moet voor het verleggen van kabels en leidingen. De busbaan zal worden verlegd naar de huidige parallelweg, de fietspaden zullen tijdelijk om het Smakkelaarsveld worden gelegd.
Ter hoogte van het drukke kruispunt komt een enorme bouwput waarbij men kabels onder het water door zal voeren. De waterloop van de Leidsche Rijn zal overigens ook worden verlegd naar het zuiden toe zodat deze de oorspronkelijke rechte lijn volgt. Wanneer dat plaatsvindt is mij nog niet duidelijk. Vlak boven het water komt dan vervolgens een tweelagige, weliswaar tijdelijke fietsenstalling, die als opvang moet gaan dienen voor alle klemmen die de komende jaren in het gebied aan de kant moeten voor de bouwwerkzaamheden. De komende maanden zal kabelboer Van Vulpen er het rijk alleen hebben.
Abonneren op:
Berichten (Atom)
